U wierzyciela przychód powstaje w dniu faktycznego otrzymania rekompensaty, a nie w dniu jej naliczenia. Rekompensata nie jest wynagrodzeniem za dostawę ani usługę, więc pozostaje poza podatkiem od towarów i usług i dokumentuje się ją notą obciążeniową.
W dniu faktycznego otrzymania. Rekompensata nie jest wynagrodzeniem za wydanie towaru ani wykonanie usługi, więc nie stosuje się do niej ogólnej zasady memoriałowej — przychód rozpoznaje się kasowo, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT oraz art. 14 ust. 1i ustawy o PIT.
Praktyczna konsekwencja: naliczenie rekompensaty i wystawienie noty nie rodzi obowiązku podatkowego. Dopóki dłużnik nie zapłaci, przychodu nie ma.
Nie. Ryczałt ma charakter odszkodowawczy — rekompensuje koszty odzyskiwania należności, a nie stanowi zapłaty za jakiekolwiek świadczenie na rzecz dłużnika. Brak świadczenia wzajemnego oznacza brak czynności opodatkowanej.
Dlatego rekompensatę dokumentuje się notą obciążeniową. Wystawienie faktury VAT byłoby błędem.
Jako pozostałe przychody operacyjne — jest to przychód pośrednio związany z działalnością operacyjną, wynikający ze zdarzenia ubocznego wobec podstawowej sprzedaży. Zapis następuje w dacie wynikającej z przyjętej polityki rachunkowości; ujęcie bilansowe nie musi pokrywać się z momentem powstania przychodu podatkowego.
Rekompensata nie została wymieniona w ustawowym katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów. To jednak nie przesądza sprawy: konieczne jest jeszcze wykazanie związku wydatku z osiągnięciem przychodu albo z zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła.
Ocena jest indywidualna i w praktyce bywa różna. Przy istotnych kwotach warto rozważyć wystąpienie o interpretację indywidualną.
Materiał opracowała radca prawny Iwona Rohloff · Stan prawny na 22 sierpnia 2026 r.